geografia

Bacówka pod Bereśnikiem położona jest w Beskidzie Sądeckim, a nie jak twierdzi część Bacówkowych Gości w Pieninach:)

Chałupa leży w jednym z dwóch polskich pasm Beskidu Sądeckiego, który dzieli się na wschodnie Pasmo Jaworzyny Krynickiej i zachodnie Pasmo Radziejowej. Tutaj też ulokowane jest Schronisko.

A dokładniej w Paśmie Radziejowej, na południowej części żółtego szlaku prowadzącego z Łącka przez Dzwonkówkę, kolejnie przez Bereśnik do Szczawnicy i dalej na Szafranówkę, aż do Słowacji.

Sama Bacówka leży na południowym zboczu Bereśnika (843m n.p.m.), gdzie w słoneczny dzień długo można korzystać z promieni słońca.

 Ciekawostką jest, iż z przed Bacówki możemy zaobserwować jak biegnie granica orograficzna pomiędzy Pieninami Małymi, a Beskidem Sądeckim, jak również granica państwowa pomiędzy Polską a Słowacją.

Z okien Domu z Duszą można podziwiać piękną panoramę Pienin Małych (oraz najwyższy szczyt Pienin – Wysoką 1050m n.p.m., znajdującą się w Pieninach Małych, przez którą przebiegają obydwie ze wspomnianych granic), równie dobrze w oczy rzuca się niewybitny szczyt Jarmuty – góry w której szukano niegdyś złota, czego dowodem są pozostawione sztolnie „Bania” i „Bania Wodna”, panoramę słowackiego Pasma Wiaternych Wierchów, Pienin Właściwych i oczywiście zapierających dech w piersiach Tatr. W drodze do schroniska można się delektować widokami Gorców oraz Babiej Góry, a także antecedentnym Przełomem Dunajca.

                                       

Poza tym żółty szlak prowadzący ze Szczawnicy do naszej Bacówki biegnie po zboczu takiej perełeczki jak Bryjarka – wygasły wulkan???

Nazwa pochodzi od znajdujących się dawniej obok szczytu pól, używano też nazwy Światkówka, która również pochodziła od nazwy pól uprawnych. Eugeniusz Janota podaje, że pierwotnie szczyt nazywał się Skałką. Bryjarka wznosi się ok. 230 m nad dno doliny Grajcarka. Jest zakończeniem bocznego grzbietu Pasma Radziejowej biegnącego z Dzwonkówki na południe. Południowy, opadający w stronę Szczawnicy stok jest stromy (ma średnie nachylenie 25°), a w jego górnej części występują rumowiska zbudowane z rzadkich w Karpatach skał magmowych – jasnoszarych andezytów augitowo-amfibolowych. Skały te od dawna budziły zainteresowanie naukowców i opisano je już w 1832. W latach międzywojennych były one eksploatowane w nieczynnym już kamieniołomie. W skale można znaleźć porwaki skał osadowych, jak również innych skał pochodzących z głębszego podłoża. Obecnie część terenu koło szczytu jest ujęta w Planie Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Szczawnica jako tereny o walorach widokowych. Południowe zbocze zarasta jednak bardzo szybko formacjami krzaczastymi, zasłaniając już znacznie gołoborze.

   

To właśnie Bryjarce Szczawnica zawdzięcza bardzo wiele w swojej długiej i bogatej historii. Dzięki siedmiu wodom mineralnym, jakie z tej góry wypływają, miasto stało się popularnym uzdrowiskiem, w którym Polacy leczą górne drogi oddechowe. W 1897 i 1901 wykonano na szczyt spacerowe ścieżki i ławki. Drewniany krzyż znajdował się tutaj już od 1860, w 1867 został zastąpiony dużym krzyżem modrzewiowym, jednakże krzyż ten podczas burzy w 1902 złamał się. Wówczas to krakowska firma Józefa Góreckiego (ta sama, która wykonała krzyż na Giewoncie) wykonała i zamontowała nowy krzyż żelazny.

Herb Szczawnicy zawiera motyw Bryjarki, co jeszcze pełniej podkreśla ważność tej góry dla uzdrowiska.

Natomiast nazwa Bereśnik pochodzi od „berezy” z rusnackiego – brzozy, którymi szczyt był kiedyś porośnięty.

Dodaj komentarz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com.

%d blogerów lubi to: